Mobbing – pojęcie stosowane przez naukowców dla opisania agresywnego zachowania dzikich zwierząt, a następnie dzieci w szkole, z początkiem lat osiemdziesiątych XX pojawiło się w nowym kontekście. Mobbing, wyrażenie wywodzące się z języka angielskiego, oznacza „napadać na kogoś”, „zaczepiać”, „nagabywać”, „atakować”. Mobbing to pogardliwe traktowanie, nękanie, tyranizowanie, spisek przeciwko komuś.

O mobbingu w stosunkach pracy mówić można dopiero wówczas, gdy zjawisko nękania i prześladowania psychicznego występuje przez okres co najmniej półroczny i pojawia się systematycznie przynajmniej raz w tygodniu. Wyróżnia się 45 cech – kryteriów pozwalających rozpoznać i określić mobbing. Znawca przedmiotu, profesor psychiatrii – Heinz Leymann podzielił je na pięć grup.

1. Oddziaływania zaburzające możliwości komunikowania się.
2. Oddziaływania zaburzające stosunki społeczne.
3. Działania mające na celu zburzenie autorytetu ofiary.
4. Działania mające wpływ na zniszczenie kariery zawodowej.
5. Działania mające szkodliwy wpływ na zdrowie ofiary.

Za mobbing uważa się np. zmuszanie do pozostawania po godzinach, odmawianie urlopu lub zwolnień, szantażowanie zwolnieniem, złośliwe uwagi, żarty, publiczne krytykowanie, ośmieszanie i poniżanie, zmuszanie do pisania donosów...

Mobbing w Kodeksie pracy
Art. 94(3) par. 3
Pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.