| Program profilaktyczno-rehabilitacyjny dla pielęgniarek |
|
|
|
| 04.06.2007 | |
|
dr Zbigniew Jóźwiak Praca w służbie zdrowia, oprócz narażeń na różnorodne czynniki fizyczne, chemiczne i biologiczne wymaga wykonywania czynności w znacznym stopniu obciążających układ ruchu. Obciążenia te wynikają z konieczności utrzymywania przez dłuższy czas stałej, niekiedy niekorzystnej z fizjologicznego punktu widzenia, pozycji ciała (jak np. praca chirurga przy stole operacyjnym, praca stomatologa) albo z konieczności podniesienia, podtrzymywania, przeniesienia określonego obiektu – pacjenta, materiału lub narzędzia (praca pielęgniarki i pozostałego średniego personelu medycznego). Takie obciążenia mogą powodować przeciążenia układu ruchu wywierające negatywny wpływ na stan zdrowia pracownika, w głównej jednak mierze, poprzez długotrwałe działanie – nawet o natężeniu niewywołującym natychmiastowych skutków – powodują skumulowany efekt w postaci schorzeń układu ruchu. Współczesna nauka i technika starają się wyeliminować stanowiska pracy bądź też czynności szczególnie niekorzystne pod względem biomechanicznym i fizjologicznym dzięki wykorzystaniu automatyki i robotyki. Jednakże praca na większości stanowisk w służbie zdrowia wymaga tak dalece indywidualnego sposobu wykonywania czynności, że niemożliwe staje się wykorzystanie najnowszych osiągnięć technologicznych.Ręczne przemieszczanie pacjentów stanowi najpoważniejszą przyczynę uszkodzeń kręgosłupa oraz dolegliwości bólowych występujących w okolicy lędźwiowo-krzyżowej (ang. low back pain – LBP) u pielęgniarek. Przez przemieszczanie (ang. handling) rozumieć należy w tym przypadku czynności obejmujące ręczne podnoszenie, przenoszenie, podtrzymywanie, pchanie i ciągnięcie pacjentów lub urządzeń (np. łóżek, wózków).
W Polsce sytuacja pielęgniarek jest szczególna ze względu na ogólnie trudny w sensie ekonomicznym stan służby zdrowia, niepozwalający na zwiększenie obsady pielęgniarskiej, czy też zakup specjalizowanego sprzętu pomocniczego.
Okazuje się jednak, że negatywne skutki obciążenia fizycznego u pielęgniarek można zmniejszyć w bardzo prosty i niewymagający wielkich nakładów finansowych sposób. Rozwiązaniem w tym przypadku może być program profilaktyczno-rehabilitacyjny opracowany w Instytucie Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi i wdrożony już w kilku szpitalach w kraju. więcej w numerze 6/2007 |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
