Czy udział w konferencjach to strata czasu? Czy lepiej w rozmowie z nowopoznanym kontrahentem być nieco tajemniczym, czy bardzo otwartym? Pomagać konkurencji, czy jej unikać?

Zapraszać nowo spotkanych wpływowych ludzi do domu, na wspólne bieganie czy raczej do ekskluzywnej restauracji. Opowiadać o sobie i swojej firmie w sposób spontaniczny, czasem nieco emocjonalny czy raczej skupić się na profesjonalnych prezentacjach? Pracowników trzymać na dystans, czy się z nimi zaprzyjaźniać? Jak postępować, aby było najkorzystniej dla nas i naszej firmy? Autor książki „Nigdy nie jedz sam, czyli sekrety sukcesów w biznesie” – Keith Ferrazzi ma na to swoje dobrze sprawdzone sposoby.
   
Wciąż powstają nowe teorie dotyczące biznesu i o ile istotnie różne technologie ulegają ciągłym zmianom i przeobrażeniom, o tyle ludzie tak naprawdę się nie zmieniają. Nasz klient, kontrahent, pracownik czy znajomy, tak samo jak sto lat temu podobni mu ludzie, dziś także lubią być kimś, kogo traktujemy z uwagą, uznaniem i troską. Szanuje i docenia, gdy pomagamy jego dzieciom w karierze zawodowej lub gdy podajemy namiary na zaprzyjaźnionego lekarza.
Jest wiele takich osób, dla których pomoc i troska o innych jest czymś jak najbardziej naturalnym. Łatwo nawiązują rozmowy, są otwarci, nie boją się zadawać dziwnych pytań, występować publicznie. Otacza ich grono przyjaciół, pracownicy ich lubią, ludzie na nich głosują… Jak stać się takim człowiekiem? Jak postępować? Jak nawiązywać cenne kontakty?

    Często nawet sobie nie uświadamiamy, jak wiele wartościowych kontaktów mamy na przysłowiowe wyciągnięcie ręki. Znajomi rodziców, przyjaciele twoich przyjaciół, dzieci naszych pracowników, cioteczne rodzeństwo, obecni klienci, byli nauczyciele, pani z windy, pan z okolicznej restauracji. Ponoć w dzisiejszych czasach wystarczy sześć osób, aby dotrzeć do kogokolwiek na świecie. W 1967 roku socjolog Stanley Milgram w swoim eksperymencie wysłał do kilku przypadkowych osób przesyłkę z prośbą, aby dotarła niebezpośrednio do pewnego maklera giełdowego. Każda z tych osób miała wysłać ją do kogoś, kogo dobrze znała i przypuszczała, że ten ktoś zna docelowego odbiorcę. Jedna trzecia przesyłek dotarła do celu, angażując przy tym średnio sześć osób. Ludzie, którzy zazwyczaj mają najwięcej różnych znajomości to restauratorzy, dziennikarze, fachowcy od public relations, politycy oraz osoby zajmujące się pozyskiwaniem sponsorów.
Z ludźmi trzeba rozmawiać, słuchać ich, starać się pomagać, kiedy to możliwe. To w zasadzie bardzo proste i naturalne zachowanie, ale w dzisiejszych czasach staramy się być anonimowi, niewidzialni w metrze, na schodach, w sklepie. W ten sposób tracimy, poza dobrym samopoczuciem, wiele szans i możliwości, również zawodowych. A teraz wyobraźmy sobie, że kontaktujemy naszą sąsiadkę – kwiaciarkę z przyjacielem, który dla swojej firmy szuka solidnego dostawcę kwiatów i suwenirów dla najważniejszych klientów. Tym samym wyświadczamy przysługę dwóm osobom, zaczynamy dzień w udany sposób, zyskujemy co najmniej dwoje wdzięcznych i gotowych do pomocy w przyszłości ludzi. Poprzez rozmowy i spotkania z innymi często docieramy także do ważnych osób w naszej branży. A czy można być lepiej komuś zarekomendowanym niż jako ktoś wyjątkowo pomocny i zaradny? Tak naprawdę sukces nie zależy od technologii czy inwestycji, ale od dobrej, owocnej współpracy z innymi.

Pamiętajmy zatem o urodzinach innych, telefon z okazji tego święta ucieszy każdego i zostanie zapamiętany dużo bardziej niż jedne z dziesiątek życzeń noworocznych. Gratulujmy naszym przyjaciołom, klientom, kontrahentom awansu, ślubu, urodzin dziecka. Kiedy spotykamy w sklepie wyjątkowy przedmiot, który byłby uzupełnieniem kolekcji kogoś z naszych bliskich lub trochę dalszych znajomych, kupmy mu taki drobiazg – kubek w dwupłatowce dla miłośnika samolotów, zabawną książkę o perypetiach młodego ojca dla kolegi, któremu urodził się syn, czy miseczkę ze zdjęciem kota dla sekretarki naszego kontrahenta, która hoduje persy. To drobiazg, niewielki wydatek, a radość jest obustronna. W rozmowach bądźmy otwarci, zainteresowani wypowiedzią słuchacza, postarajmy się przyjaźnie dotykać innych – choćby przez uściśnięcie czyjejś dłoni dwiema rękoma. W zależności od sytuacji, aby rozmowa nie była ogólna i banalna, nie bójmy się poruszać zakazanych tematów, takich jak miłość, rodzina czy duchowość. W końcu to tematy, które mają dla nas największy sens. A jeśli spotykamy się z kimś obcym, na kim nam zależy, przed spotkaniem dobrze jest wyszukać różne informacje na jego temat. Po pierwsze, łatwiej wtedy przygotować się do konwersacji, a po drugie – rozmówcy zwykle imponuje, że zadaliśmy sobie trud, aby go lepiej poznać. I zawsze dbajmy o tzw. bramkarzy, czyli np. o sekretarki i asystentki osób, z którymi chcemy nawiązać trwałą znajomość. Wbrew pozorom to one decydują o wielu sprawach i od ich przychylności zależy jak szybko i bezpośrednio uda nam się dotrzeć do upatrzonej osoby. Pamiętajmy także, że najbardziej owocne miejsca do zawierania nowych znajomości to przerwy kawowe w konferencjach, służbowe obiady, nieoficjalne, spontaniczne spotkania w hotelowym barze.

Poznanie ludzi to jedno, a podtrzymanie znajomości lub zawarcie przyjaźni to drugie. O kontakty z nowopoznanymi ludźmi, podobnie jak o naszych starych znajomych, należy dbać. Zamiast wysyłać e-maile dużo korzystniej i lepiej jest się z kimś spotkać. Zorganizować niezobowiązującą imprezę we własnym domu, zapoznać na niej ze sobą różnych ludzi. Zaprosić nawet kogoś sławnego, traktując go jednak jako normalną osobę z jej słabościami. Należy stworzyć swobodną, niezobowiązującą i przyjazną atmosferę (dobra muzyka i wino, delikatne oświetlenie, może nawet niekonwencjonalne dekoracje). Zaproszenie trzeba wysłać dużo wcześniej. Zamiast krzątać się po kuchni, warto zająć się gośćmi. Ważne, aby nie być zbyt oficjalnym i aby nie sadzać par obok siebie. Dobrze jak przyjęcie ma jakiś temat przewodni, oraz gdy został zaproszony ktoś określany jako dusza towarzystwa. A o tym, ilu faktycznie mamy przyjaciół, często nam mówi tzw. test lodówkowy, czyli to, ile osób w sposób naturalny i bez skrępowania zagląda do naszej lodówki, swobodnie się częstuje zgromadzonymi tam dobrami…

Sens życia

Piszemy o korzyściach dla firm, płynących z utrzymywania i nawiązywania licznych kontaktów z innymi. To bezsporny fakt. Jednak w głębi duszy doskonale zdajemy sobie sprawę, że to, co naprawdę jest w życiu ważne, to nie wysokie stanowisko czy ogromne pieniądze, ale to, jaką idziemy drogą, co pozostawiamy po sobie oraz to, co udało nam się w tym świecie zmienić. Gdyby kogokolwiek zapytać o nazwiska trzech kolejnych prezesów jakiegoś dużego koncernu, to - o ile nie były one zaangażowane w jakąś aferę medialną - pewnie niewielu je sobie przypomni. Zaś jeśli komuś powiemy nazwisko Ochojska, Kotański czy Owsiak od razu wszyscy doskonale wiedzą o kogo chodzi – o kogoś, kto w sposób naturalny i spontaniczny pomaga innym. Bądźmy takimi ludźmi w naszej społeczności, a przy okazji biznes, który jest naszą pasją i źródłem utrzymania będzie się dobrze rozwijał. W dodatku w dzisiejszych czasach, gdzie wystarczy dwa razy kliknąć w Googlach, aby znaleźć informację na temat danej osoby lub firmy, to angażowanie się w sprawy innych, w nawiązywanie kolejnych znajomości naprawdę się opłaca.