W tamtym roku, w maju 2008 uległam wypadkowi w pracy (wypadek został uznany) z powodu dźwigania ciężkich rzeczy (związane z pracą). Wypadł mi dysk, byłam na L4, po powrocie do pracy wykonywałam juz lżejszą pracę, ale po pół roku zaczęły wychodzić inne dolegliwości zdrowotne związane z przeciążeniem organizmu - uszkodzenie barku, wysięki łopatką, zapalenie kaletek maziowych w biodrze i inne dolegliwości, które mogą się zakończyć zabiegiem operacyjnym.

Nie mogę pracować w takim stanie na obecnym stanowisku, a po zakończonym leczeniu też nie jest  zagwarantowane, czy stan zdrowia na to pozwoli. Aktualnie jestem na zwolnieniu lekarskim i leczę się. Czy to zwolnienie można przypisać do tego wypadku przy pracy z tamtego roku. Nie wiem, czym mam rozmawiać z przedstawicielem BHP o takiej sytuacji czy z lekarzem. Bardzo proszę o poradę.
Pozdrawiam Lucyna Wiśniewska

W kwestii, którą Pani porusza, a mianowicie związku obecnych schorzeń z wypadkiem przy pracy musi Pani rozmawiać z lekarzem. Jeżeli lekarz uzna, że Pani obecne schorzenia mają związek z wypadkiem przy pracy, któremu uległa Pani w ubiegłym roku powinien wystawić odrębne zaświadczenie (kody niezdolności do pracy przewidziane w ustawie z 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 31, poz. 267 ze zm.,  nie przewidują odrębnej kategorii „wypadek przy pracy”). Należy również zaznaczyć, że przepisy prawa nie przewidują wzorów zaświadczeń wystawianych przez lekarza.
Wystawione przez lekarza zaświadczenie przedstawia Pani w zakładzie pracy – jeżeli pracodawca zgłasza do ubezpieczenia społecznego więcej niż 20 osób (w takich przypadkach zakład pracy nalicza i wypłaca zasiłek chorobowy) lub w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (jeżeli pracodawca zgłasza do ubezpieczenia maksimum 20 pracowników). Będzie ono podstawą do wypłaty 100% zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego.
Podstawą jednak uznania związku występujących u Pani chorób z wypadkiem przy pracy jest decyzja lekarza wydana w oparciu o przeprowadzone badania.
Nie podaje Pani również, czy po zakończeniu leczenia, bezpośrednio po wypadku przy pracy ubiegała się Pani o odszkodowanie w związku z uszczerbkiem na zdrowiu. Zgodnie z art. 11 ustawy z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniach społecznych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. Nr 199, poz. 1673 ze zm.), jeżeli na skutek wypadku pracownik doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu przysługuje mu jednorazowe odszkodowanie, przy czym jako stały uszczerbek należy rozumieć naruszenie sprawności organizmu powodujące upośledzenie czynności organizmu, które nie rokują poprawy, zaś uszczerbek długotrwały to naruszenie sprawności organizmu powodujące upośledzenie organizmu na okres dłuższy niż 6 miesięcy, ale mogące ulec poprawnie.
Jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20 proc. przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Jeżeli w razie pogorszenia stanu zdrowia, uszczerbek na zdrowiu, który był podstawą przyznania jednorazowego odszkodowania, ulegnie zwiększeniu o co najmniej 10 punktów procentowych, jednorazowe odszkodowanie zwiększa się o 20 proc. przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent uszczerbku na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalono odszkodowanie.
Zatem jeżeli na skutek wypadku stan Pani zdrowia uległ pogorszeniu, skutkiem czego jest uszczerbek na zdrowiu, może Pani odpowiednio wystąpić o jednorazowe odszkodowanie albo o jego zwiększenie (jeżeli odszkodowanie przyznano Pani wcześniej i nastąpił procentowy wzrost uszczerbku na zdrowiu). Ocena stopnia uszczerbku dokonywana jest przez Komisję ZUS po zakończeniu leczenia i rehabilitacji (wniosek składa pracownik do ZUS-u, za pośrednictwem pracodawcy).

W pytaniu nie wskazuje Pani również dokładnie, jakiego rodzaju prace Pani wykonuje w ramach obowiązków pracowniczych, ale być może rodzaj tych prac i występujące u Pani schorzenia można zakwalifikować jako chorobę zawodową. W myśl art. 235¹ k.p. za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, na podstawie oceny warunków pracy, można stwierdzić, że choroba taka powstała w wyniku działania czynników szkodliwych dla zdrowia, które występują w środowisku pracy.
Wśród chorób zawodowych związanych ze sposobem wykonywania pracy w rozporządzeniu z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869) wymienia się m.in. przewlekłe zapalenie ścięgna i jego pochewki, przewlekłe zapalenie kaletki maziowej, przewlekłe zapalenie okołostawowe barku.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, obowiązek zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej  do państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz okręgowego inspektora pracy, ciąży na pracodawcy (tu najlepiej byłoby porozmawiać z przedstawicielem służby bhp), ale prawo takie ma również pracownik. Jako osoba aktualnie zatrudniona, zgłoszenia powinna Pani dokonać za pośrednictwem lekarza medycyny pracy, który zgodnie z umową podpisaną z pracodawcą, sprawuje opiekę profilaktyczną nad pracownikami w Pani zakładzie pracy.
Decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej stwierdzenia wydaje państwowy powiatowy inspektor sanitarny, na podstawie orzeczenia wydanego przez uprawnionego lekarza (przepisy wskazują odpowiednie jednostki orzecznicze uprawnione do orzekania o chorobach zawodowych – m.in. poradnie chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy).
Pracownikowi, który zapadł na chorobę zawodową przysługują świadczenia takie jak w przypadku wypadku przy pracy a m.in. zasiłek chorobowy w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru, świadczenie rehabilitacyjne, jednorazowe  odszkodowanie w razie uszczerbku na zdrowiu, prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Beata Naróg
specjalista prawa pracy