Poprawa edukacji osób niepełnosprawnych, stworzenie programu zakładającego, że za ich zatrudnianie odpowiedzialne byłyby specjalne agendy zatrudnienia, a także umożliwienie dorabiania osobom, które pobierają renty socjalne - to główne założenia rządu w zakresie poprawy zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

W Polsce około 6,2 proc. populacji to niepełnosprawni, z czego większość (77 proc.) stanowią osoby posiadające prawne orzeczenie o niepełnosprawności. W 2008 roku niepełnosprawni stanowili 9 proc. osób w wieku produkcyjnym. Jedynie 24 proc. osób niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym jest aktywnych zawodowo - wynika z danych.

Największy odsetek pracujących niepełnosprawnych stanowią osoby z lekką niepełnosprawnością (54 proc.), spośród osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym pracuje 38 proc., a ze znacznym stopniem niepełnosprawności - 8 proc. Około 80 proc. niepełnosprawnych zatrudnionych, jako pracownicy najemni pracuje w tzw. chronionym rynku pracy.

Wśród przeszkód, uniemożliwiających zatrudnianie osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy, pracodawcy wymieniali: brak odpowiednich kwalifikacji zawodowych, wykształcenia, nieadekwatność kwalifikacji zawodowych do aspiracji, możliwości i rodzaju schorzeń absolwentów niepełnosprawnych. W ocenie pracodawców na taki stan rzeczy wpływa system edukacji - wynika z ankiety przeprowadzonej wśród pracodawców. Najchętniej zatrudnialiby oni osoby po zawale serca, mające trudności z chodzeniem, niedosłyszące czy z niedowładem ręki. Największe trudności mieliby z zatrudnieniem: niewidomi, osoby z upośledzeniem umysłowym, chorzy na schizofrenię i chorzy na epilepsję.

Pracodawcy wskazywali, że zatrudnianie niepełnosprawnych uniemożliwia im brak wiedzy, nieprzystosowanie budynków i stanowisk pracy, a także stereotypy związane z niepełnosprawnością jak obawa przed absencją w pracy, skomplikowane procedury ubiegania się o dofinansowanie, a także częste - w ich mniemaniu - kontrole.