Beata Naróg
specjalistka prawa pracy

Hałas oraz hałas ultradźwiękowy występujący w środowisku pracy należy do czynników szkodliwych, a jego dopuszczalne natężenia reguluje rozporządzenie.

Dokładnie - rozporządzenie MPiPS z 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. Nr 217, poz.1833 ze zm.). Przekroczenie dopuszczalnych przepisami wskaźników może skutkować wystąpieniem u pracownika negatywnych skutków zdrowotnych (np. perforacja błony bębenkowej, ubytek słuchu).
Trwały ubytek słuchu w związku z wykonywaną pracą kwalifikowany jest jako choroba zawodowa, zgodnie z rozporządzeniem RM z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869 ze zm.).

Hałas w środowisku pracy, zgodnie z przywołanym wyżej rozporządzeniem, charakteryzowany jest przez: poziom ekspozycji na hałas, maksymalny poziom dźwięku A i szczytowy poziom dźwięku C.

Hałas ultradźwiękowy
Hałas ultradźwiękowy, który może wystąpić na stanowisku pracy charakteryzowany jest przez:
1) równoważne poziomy ciśnienia akustycznego w pasmach tercjowych o częstotliwościach środkowych od 10 do 40 kHz odniesione do ośmiogodzinnego dobowego wymiaru czasu pracy lub
- wyjątkowo w przypadku oddziaływania hałasu ultradźwiękowego na organizm człowieka w sposób nierównomierny w poszczególnych dniach w tygodniu
- przez równoważne poziomy ciśnienia akustycznego w pasmach tercjowych o częstotliwościach środkowych od 10 do 40 kHz odniesione do tygodnia pracy – dopuszczalne wartości – patrz tabela poniżej.
2) maksymalne poziomy ciśnienia akustycznego w pasmach tercjowych o częstotliwościach środkowych od 10 do 40 kHz

Ochrona przed hałasem
Jeżeli w środowisku pracy pracownik narażony jest na działanie hałasu, wówczas w pierwszej kolejności pracodawca powinien tak zorganizować pracę, aby narażenie pracownika na hałas było jak najmniejsze, stosując w tym celu najnowsze osiągnięcia nauki i techniki. Zmniejszenie hałasu można osiągnąć przykładowo poprzez stosowanie dźwiękoszczelnych osłon lub kabin, izolację stanowisk pracy, odpowiednie – niezbyt bliskie – rozmieszczenie maszyn, skracanie czasu pracy, dobór narzędzi pracy emitujących jak najniższy poziom hałasu itp.
W przypadku, gdy zastosowane przez pracodawcę środki organizacyjno-techniczne nie pozwolą wyeliminować lub ograniczyć narażenia na hałas – pracowników należy wyposażyć w odpowiednie środki ochrony indywidualnej.
W szczególności zaopatrzenia w środki ochrony słuchu wymagają pracownicy wykonujący prace w warunkach, w których poziom hałasu przekracza najwyższe dopuszczalne natężenie.
Przede wszystkim zaś przy pracach:

więcej w numerze 10/2009